Inwestycje studentów SGH

Niepokoić może jednak fakt, iż studenci nie korzystają z szerokiego wachlarza możliwości, jakie daje rynek kapitałowy. Spośród 149 osób inwestujących tylko jedna z nich to arbitrażysta a niespełna 4% wykorzystuje możliwość handlu akcjami na krótkiej pozycji. Co ciekawe, nikt nie zabezpiecza swoich przedsięwzięć produktami hedgingowymi.

W celu przybliżenia strategii studentów SGH wykluczono z próby inwestujących w lokaty i za pośrednictwem funduszy inwestycyjnych. Jak się okazało, wyniki wcale nie są identyczne. Inwestującym bezpośrednio przyświeca nieco inny cel, a w jego realizacji pomaga zupełnie odwrotna strategia.

Otóż studenci inwestujący samodzielnie wydają się robić to raczej w celu edukacyjnym. Cechą dominującą jest wprawdzie nagromadzenie kapitału, ale warto zauważyć, że niemalże równie często wymieniany jest aspekt samokształcenia. Co za tym idzie, ci studenci, którzy stawiają pierwsze kroki na parkiecie, poświęcają posiadany kapitał w zamian za wiedzę, która w przyszłości pozwoli im osiągnąć jeszcze wyższe dochody. Cele przedstawia szczegółowo wykres:

Z przeprowadzonych badań wynika, że większość z respondentów inwestuje nie dłużej niż dwa lata, choć są i tacy, którzy swoją przygodę z rynkiem finansowym rozpoczęli jeszcze na długo przed podjęciem studiów. Może to wynikać stricte z charakteru badanej grupy ? student stosuje nabytą w trakcie studiów wiedzę dopiero w momencie gdy takową w jakimś stopniu posiądzie (tj. 2-3 rok).

Jeśli chodzi o wielkość kapitału, z jaką studenci-inwestorzy wkraczają na rynek, to najczęściej kwoty oscylują między 1 tys. zł a 5 tys. zł. Rzadko wartość ta przekracza 10 tysięcy zł.

Istotną kwestią jest również realna stopa zwrotu z inwestycji. Okazuję się, że studenci SGH nie odnoszą oszałamiających sukcesów ? najczęściej uzyskują stopę zwrotu rzędu 0-10%. Realna stopa w tym przypadku wynosi pomiędzy -4,12% a 5,46% (czyli średnio 0,67%), zakładając że stopa inf. w 2007r. wyniosła 4,3%. Jak wynika ze statystyk rzeczywiste zyski (tj. po ujęciu inflacji, podatku od zysków kapitałowych oraz kosztu alternatywnego wynikającego z poziomu stóp procentowych) uzyskuje niespełna 52,4%, a więc nieco ponad połowa młodych inwestorów. Sprawdzone zostały przyczyny takiej sytuacji. W tym celu ponownie podzielono grupę inwestujących studentów pomiędzy inwestujących bezpośrednio i tych, którzy inwestują za pośrednictwem TFI oraz lokat bankowych. Okazuje się, że niepowodzenie nie wynika wyłącznie z ich umiejętności. Po pierwsze porównano nominalne średnie stopy zwrotu (to najbardziej czytelny i przekonywujący wskaźnik dla tego porównania), które wynoszą odpowiednio 9,22% dla samodzielnych i 7,51% dla pośrednich inwestorów (realne wynoszą odpowiednio 4,72% i 3,08%). Jak widać wyniki dla obu grup są bardzo zbliżone, co pozwala sądzić, że studenci potrafią zarządzać swoim kapitałem równie efektywnie co doradcy inwestycyjni zarządzający towarzystwami funduszy inwestycyjnych.

Zaniepokojenie budzi fakt, że w ujęciu realnym, prawie 37% studentów traci na swoich inwestycjach. Ponad 6% inwestorów z SGH straciło (realnie) od niemalże ? do prawie połowy zainwestowanych środków.

Postanowiliśmy również zbadać samoocenę wiedzy inwestujących respondentów w dziedzinie rynków kapitałowych. Inwestujący studenci mieli za zadanie ocenić swoją wiedzę w skali od 1 do 5, gdzie liczba 1 odpowiada brakowi wiedzy, a liczba 5 bardzo dużej wiedzy.

Rozkład odpowiedzi przedstawia wykres:

Widać wyraźnie asymetrię prawostronną rozkładu. Oznacza to, że studenci raczej nisko oceniają swoją znajomość rynków kapitałowych. Może się to wydawać zaskakujące ze względu na ekonomiczny profil kształcenia Szkoły Głównej Handlowej oraz fakt, że odpowiedzialne podejmowanie inwestycji wymaga rzetelnej wiedzy na temat rynków kapitałowych.

Studenckie Koło Naukowe Statystyki i Demografii SGH