 |
Księgarnia | Kredyty mieszkaniowe | Projekty domów |
Home
Swobodny Przepływ UsługSwobodny Przepływ Usług - dotyczy wszelkich świadczeń realizowanych w ramach prowadzonej działalności handlowej, przemysłowej, rzemieślniczej, czy też związanej z wykonywaniem wolnych zawodów. Oznacza prawo do zakupu zagranicznych usług świadczonych przez podmioty z krajów członkowskich oraz prawo sprzedaży takich usług. Streszczenie postanowień ogólnych Dzień 31 grudnia 2002 został przyjęty przez Rząd Rzeczypospolitej Polskiej jako data gotowości do członkostwa Polski w strukturach Unii Europejskiej. Strona polska akceptuje i wdroży wszelkie postanowienia w obszarze „Swobody świadczenia usług”. Polska wprowadzi zasady w tym obszarze do dna 31 grudnia 2002 roku , w pełni uznając i uwzględniając cele zawarte w artykułach 52 i 59 Traktatu ustanawiającego Unię Europejską, w szczególności regulujące niedyskryminacyjne zasady świadczenia usług. Ze względu na szczególne warunki społeczne strona polska postuluje, aby do listy instytucji świadczących usługi w Unii zostały dodane polski instytucje: Spółdzielcze Kasy Oszczędnościowo – Kredytowe (SKOK) oraz Bank Gospodarstwa Krajowego (BGK). Polska wystąpiła o pięcioletni okres przejściowy ze względu na potrzebę posiadania określonego minimalnego poziomu funduszy własnych przez instytucje kredytowe. Chodzi tu o niski poziom funduszy własnych banków spółdzielczych. Okres ten miałby trwać do 31 grudnia 2007 roku. W związku z potrzebą dopasowania zasad naliczania funduszy własnych do zasad unijnych wystąpiono o roczny okres przejściowy. Polska podejmie kroki zmierzające do wdrożenia powyższych ustaleń w obszarze „Swoboda świadczenia usług”. Powyższe ustalenia traktowane są jako deklaracja i będą wprowadzone w życie przed 31 grudnia 2002 roku. Polska zamierza harmonizować swoje prawo z prawem unijnym i dokonać jego pełnej implementacji jak najwcześniej i z zastrzeżeniem powyższych wyjątków, przed przewidywaną datą wejścia do Unii Europejskiej. Uwagi szczegółowe Komisja Europejska podzieliła stanowiska dotyczące swobodnego przepływu usług na następujące grupy tematyczne:
Artykuły 52 i 59 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską Przepisy polskiego prawa w odniesieniu do tych artykułów dotyczących przepływu usług i zakładania przedsiębiorstw nie zawierają wymogów posiadania polskiego obywatelstwa, miejsca zamieszkania oraz obowiązkowego członkostwa w organizacji zawodowej o których mowa w powyższych artykułach. Od tych reguł wyjątki stanowią:
Ponadto występowało w prawie polskim ograniczenie dla przedsiębiorców zagranicznych odnośnie do wymaganej formy prawnej prowadzenia działalności gospodarczej wyłącznie w formie spółek akcyjnych i z ograniczoną odpowiedzialnością. Ograniczenie to zostało zniesione w roku 2000 po wejściu ustawy o prawie działalności gospodarczej. Polska w pełni uznała i zaakceptowała cele, którym mają służyć artykuły 52 i 59 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, a w szczególności zasady regulujące swobodę przepływu usług. Bankowość Przepisy prawa polskiego w obszarze bankowości nie zawierają ograniczeń dotyczących wymogu obywatelstwa, miejsca zamieszkania, obowiązkowego członkostwa w organizacji związkowej, o których mówią artykuły 52 i 59 Traktatu. Wyjątek stanowi obowiązek posiadania obywatelstwa polskiego przez powierników i ich zastępców zawarty w art. 27 ustawy o listach zastawnych i bankach hipotecznych, który zostanie zniesiony z końcem roku 2002. Szczegółowe przepisy unijne dotyczące usług bankowych zawierają:
Ubezpieczenia Przepisy prawa polskiego w obszarze ubezpieczeń nie zawierają ograniczeń dotyczących wymogu obywatelstwa, miejsca zamieszkania, obowiązkowego członkostwa w organizacji związkowej, o których mówią artykuły 52 i 59 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską. Regulacje ogólne Prawo europejskie postanowieniami artykułów 55, 56 i 66 Traktatu umożliwia ograniczenie możliwości podejmowania działalności gospodarczej związanej z wykonywaniem władzy publicznej oraz w ramach ochrony zdrowia, porządku i bezpieczeństwa publicznego. Na podstawie ustawy o działalności ubezpieczeniowej Minister Finansów może odmówić wydania zezwolenia na prowadzenie działalności ubezpieczeniowej gdy zagrożony jest interes państwa. Powyższy zapis zostanie zniesiony w nowej ustawie do końca roku 2002. Kwestie koordynacji ustaw, rozporządzeń i przepisów dotyczących koasekuracji w ramach Wspólnoty reguluje dyrektywa Rady 78/473/EWG wprowadzając zasady ujednolicające rynek koasekuracji, które powinny być zastosowane przez państwa członkowskie. Wprowadza też prawo do ubezpieczenia ryzyka przez zakład ubezpieczeniowy pochodzący z kraju Wspólnoty, nawet jeśli nie ma on oddziału w kraju w którym ryzyko jest zlokalizowane. Polskie prawo nie posiada jakichkolwiek zapisów dotyczących koasekuracji. Zostaną one wprowadzone w nowej ustawie. Zagadnienia rachunkowości i sprawozdawczości zakładów ubezpieczeniowych reguluje dyrektywa Rady 91/674/EWG. Zakazuje ona dyskontowania rezerw techniczno – ubezpieczeniowych w ubezpieczeniach innych niż na życie. Polscy ubezpieczyciele dyskontują je obecnie na zasadzie powszechnej praktyki. Odpowiedni zapis znajdzie miejsce w nowej ustawie. Prawo europejskie postanowieniem Rady wprowadza swobodę świadczenia usług ubezpieczeniowych w ramach Unii Europejskiej. Na podstawie ustawy o działalności ubezpieczeniowej zagraniczny zakład ubezpieczeń może prowadzić działalność w Polsce na zasadzie wzajemności. Ubezpieczenia komunikacyjne OC obejmują według postanowień Rady całe terytorium Wspólnoty i nie podlegają każdorazowo kontrolom granicznym. Polskie prawo nie posiada takich regulacji. Zostaną one umieszczone w nowej ustawie. Regulacje prawa unijnego w sferze ubezpieczeń dotyczą:
Rynek papierów wartościowych i usług inwestycyjnych Przepisy prawa polskiego w tym obszarze nie zawierają ograniczeń dotyczących wymogu obywatelstwa, miejsca zamieszkania, obowiązkowego członkostwa w organizacji związkowej, o których mówią artykuły 52 i 59 Traktatu. W kwestii obrotu papierami wartościowymi ulegną zmianie przepisy dotyczące:
W przypadku usług inwestycyjnych zmienią się przepisy dotyczące:
Ochrona danych osobowych Przepisy prawa polskiego w obszarze ochrony danych osobowych nie zawierają ograniczeń dotyczących wymogu obywatelstwa, miejsca zamieszkania, obowiązkowego członkostwa w organizacji związkowej, o których mówią artykuły 52 i 59 Traktatu. Polska ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 roku jest w dużej mierze zgodna z dyrektywami Unii Europejskiej. Kwestie, w których prawo polskie nie jest zgodne to:
Obecnie trwają prace nad nowelizacją ustawy w kierunku doprecyzowania pojęć w celu wykluczenia wątpliwości interpretacyjnych. Swoboda zakładania przedsiębiorstw i świadczenia usług oraz w handlu i rolnictwie Podstawowe zmiany w tym obszarze dotyczyć będą:
Prowadzenie działalności przez agentów handlowych Zasady prowadzenia działalności przez agentów handlowych reguluje dyrektywa 86/653/EWG. W Polsce reguluje je Kodeks Cywilny. Różnice polegają na większej szczegółowości dyrektyw europejskich. Polska wdroży postanowienia przed końcem 2002 roku przy zmianie Kodeksu Cywilnego. Usługi społeczeństwa informacyjnego Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady nakazuje państwom stowarzyszonym wprowadzenie przepisów zakazujących projektowania, adaptowania, produkcji i sprzedaży urządzeń nielegalnych, służących do nielegalnego dostępu do autoryzowanych, płatnych usług i oprogramowania. W Polsce dyrektywy są zawarte częściowo w rozporządzeniach Ministerstwa Łączności, a pełne wdrożenie nastąpi do końca roku 2002 wraz ze zmianą ustawy.
|
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
