Średnie ruchome (średnie kroczące)

Do najpopularniejszych i zarazem najstarszych narzędzi analizy technicznej należą średnie ruchome (kroczące). Służą one do pomiaru zasięgu trendu oraz odczytywania dominującej tendencji obecnej na rynku papierów wartościowych. Ponadto generują sygnały o nadchodzących zmianach w kierunkach trendów jak również identyfikują najlepsze momenty do kupna i sprzedaży akcji.

Średnia krocząca jest jednym z najbardziej uniwersalnych i najpowszechniej stosownych wskaźników analizy technicznej, ponieważ nie zawiera w sobie elementu subiektywnego oceny sytuacji, na który narażone są wszystkie poprzednie metody. Stanowi ona podstawę większości stosowanych dziś systemów technicznych ze względu na swą konstrukcję oraz łatwość obliczania i weryfikacji. Przy tak dużych rozbieżnościach, które są obecne na rynku, średnie ruchome odznaczają się brakiem wrażliwości na przypadkowe i mało znaczące wahania kursowe.

Definicja średniej kroczącej jest następująca: jest to średnia z pewnej grupy danych (w średniej 14-dniowej należy dodać do siebie ceny z ostatnich 14 dni i podzielić otrzymany wynik przez 14). Drugi człon krocząca, występuje dlatego, że w obliczeniach uwzględniane są tylko ceny z ostatnich 14 dni. A zatem średnia cen zamknięcia z ostatnich 14 dni przesuwa się do przodu z każdym kolejnym dniem notowań. Najczęściej oblicza się średnią kroczącą na podstawie sumy ostatnich 14 cen zamknięcia. Do tej sumy dodaje się każdą nową cenę i odejmuje cenę zamknięcia sprzed 15 dni. Nowa suma jest następnie dzielona ponownie przez 14 dni.

Podstawową funkcją, jaką spełniają średnie jest określanie przybliżonego kierunku trendu podczas najbliższych sesji oraz ustalenie jego prawdopodobnego kierunku w dłuższym horyzoncie czasowym. Poza tym obrazują zależności, jakie zachodzą pomiędzy popytem a podażą - byczą a niedĽwiedzią stroną rynku.