Podwójny szczyt

Formację podwójnego szczytu charakteryzuje kształt litery "M". Jak sama nazwa wskazuje, tworzy ją układ dwóch szczytów, gdzie oddzielające je minimum jest jednocześnie punktem wybicia z formacji. Kształtowaniu dwóch najwyższych szczytów towarzyszy wzrost obrotów, przy czym obroty na drugim szczycie są zazwyczaj niższe. Minimum cenowe podkreśla natomiast bardzo wyraĽny spadek aktywności. Kolejny przyrost obrotów może mieć miejsce przy wybiciu z samej formacji. Zasięg spadku wyznacza odległość pomiędzy linią dwóch szczytów a najniższym punktem formacji odmierzona od wspomnianego minimum.

Warto zwrócić uwagę na występujący niejednokrotnie po wybiciu w dół ruch powrotny do linii szyi, nie jest on jednak regułą. Modyfikacją formacji "M", a właściwie jej rozwinięciem przypominającym głowę i ramiona, jest formacja potrójnego szczytu. W jej przypadku pomiar zasięgu spadku jest analogiczny jak przy formacji "M" a układ wolumenu podobny do głowy i ramion. Formacje podwójnego szczytu są dla znawców analizy technicznej niezwykle zyskownymi formacjami, wymagającymi niesamowitej koncentracji uwagi podczas zbliżania się do poprzednich maksimów cenowych. Od przebicia tych wierzchołków zależy przecież zachowanie wielu uczestników rynku, z których większość spodziewa się dalszej hossy. Często ceny na chwilę tylko przebijają szczyt (fałszywe wybicie), aby powrócić znów niżej ! Obicie cen od wierzchołka większość przyjmuje z niedowierzaniem. Tym boleśniejsze są spadki w dalszej części kształtowanej formacji.

Na Warszawskiej Giełdzie Papierów Wartościowych można znaleĽć wiele przykładów formowania się podwójnych szczytów, które często kończą trend wzrostowy na rynku danego papieru. Na akcjogramie widać taką formację ukształtowaną na akcjach popularnych niegdyś walorów Elektrim-Kable. Przebicie linii szyi, jakkolwiek jest ono zawsze pewnym i bezpiecznym sygnałem, wystąpiło dopiero w połowie ruchu spadkowego.

Pierwszym sygnałem ostrzegawczym było wyraĽne słabnięcie kursu przy zbliżaniu się do linii oporu, którą wyznaczał poprzedni szczyt notowań. Ustawienie linii obrony poniżej lokalnego dna pozwoliło na znacznie wcześniejszą sprzedaż akcji, aniżeli wynikałoby to z analizowanej formacji. Ruch ten był jednak ryzykowny i należałoby go na bieżąco monitorować, ustawiając następne z kolei linie obrony.

Podwójne szczyty są często spotykaną formacją nie tylko na Warszawskiej Giełdzie Papierów Wartościowych, ale również na największych giełdach świata. Inwestor nie może &najważniejszych momentów, czyli zbliżania się do wsparć i oporów. W przeciwnym wypadku można ponieść dotkliwe straty, co dokładnie widać na podanym przykładzie. Należy również uważać na fałszywe przebicia oporów i wsparć. Obroną może być stosowanie odpowiedniego filtra np. 3%. Przy tej formacji sprawdzają się również zlecenia &to na tym, że po sprzedaży akcji w pobliżu szczytu, ustawiamy zlecenie kupna z limitem np. 4% powyżej. Na pierwszy rzut oka wygląda to na absurd, jednak doskonale sprawdza się w praktyce. Jest to jedna z ważniejszych zasad analizy technicznej: nie dopuszczać do strat większych niż paroprocentowe, zyskom należy zaś pozwolić spokojnie rosnąć. Wydaje się to takie proste, w praktyce wymaga jednak wielkiej dyscypliny w podejmowaniu decyzji, którą może się pochwalić niewielu inwestorów.