umowa zbliżona do najmu, polega na tym, że okreśłony przedmiot (np. samochód) jest przekazywany osobie, która ma obowiązek uiścić opłatę leasingową rozłożoną na raty. Leasingobiorca użytkuje przedmiot nie kupując go, a leasingodawca czerpie z tego większą korzyść niż ze zwykłego kredytu na zakup. Po okresie trwania leasingu przedmiot jest przekazywany leasingobiorcy (leasing finansowy) lub leasingodawcy (leasing operacyjny); przez zawarcie umowy leasingu jedna ze stron (leasingodawca) zobowiązuje się, w zakresie działalności swojego przedsiębiorstwa, oddać drugiej stronie (leasingobiorcy) rzecz do używania, zaś leasingobiorca zobowiązuje się płacić jej z tego tytułu umówiony czynsz.